Mostrando entradas con la etiqueta eloísa otero. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta eloísa otero. Mostrar todas las entradas

27 de diciembre de 2022

Xohana Torres, Penélope

Fotografía de Susanna Majuri

PENÉLOPE 

DECLARA el oráculo:

«QUE al borde del crepúsculo es mar de muertos,
incierta, última luz, no tendrás miedo.

QUE ramos de laurel alzan muchachas.
QUE color malva se decide el racimo.

QUE obtengas de esas patrias la vendimia.
QUE amaine el viento, beberás el vino.

QUE sirenas sin voz la vela embaten.
QUE un breviario de espumas por las rocas.”

Así habló Penélope:

“Existe la magia y puede ser de todos.
¿A qué tanto ovillo y tanta historia?

YO TAMBIÉN NAVEGAR.»*

Traducción de Eloísa Otero
*(y que se puede traducir por: “YO TAMBIÉN -quiero, deseo, puedo, voy a…- NAVEGAR”).

PENÉLOPE

DECLARA o oráculo:

«QUE á banda do solpor é mar de mortos,
incerta, última luz, non terás medo.

QUE ramos de loureiro erguen rapazas.
QUE cor malva se decide o acio.

QUE acades disas patrias a vindima.
QUE amaine o vento, beberás o viño.

QUE sereas sen voz a vela embaten.
QUE un sumario de xerfa polos cons.”

Así falou Penélope:

“Existe a maxia e pode ser de todos.
¿A que tanto novelo e tanta historia?

EU TAMÉN NAVEGAR.»


Tempo de ría, Espiral Maior, 1992




Xohana Torres
(Santiago de Compostela, España, 1931 - 2017)
POETA/DRAMATURGA/ESCRITORA
de Tempo de ría, Edicións Espiral Maior Poesia, 1992
Leído en TAM TAM PRESS
para leer + en LA MAJA DESNUDA








3 de junio de 2017

Eloísa Otero, 3 poemas 3 (+1)


Fotografía de Rebecca Cairns

Hay cosas que se vuelven casi una historia
de subordinación
(una trama de personaje y frase
subordinada
a lo pequeño y hueco).
De ahí la búsqueda de gestos
que restituyan,
para los sentidos,
una vida normal
—desde la forma misma
de lo normal sin normas—.

Seguir los consejos de W. Benjamín:
escribir, anotar algo cada día.
Pero las cartas —dices tú—
son mucho mejores cuando ya no queda nada
que contar.

(…) Garrapateo.
Los dibujos son para que recuerdes
Las noches de la luna llena:
quien tiene dos casas pierde la cabeza.
quien tiene dos amores pierde el corazón.

(de Tinta Preta, Volumen CXVIII de Provincia,
Colección de Poesía, junio de 1999)



Fotografía de Rebecca Cairns


Pero hay otros fantasmas
como que cuando dices tu miedo
el miedo se cumple...

(de Tinta Preta, Volumen CXVIII de Provincia,
Colección de Poesía, junio de 1999)




Fotografía de Rebecca Cairns


(No te engañes:
el amor no se parece nada a su relato).

(de Tinta Preta, Volumen CXVIII de Provincia,
Colección de Poesía, junio de 1999)





B O N U S  T R A C K 


Fotografía de Rebecca Cairns


No te lo imagines como una carta triste.
Nunca pienses que entre no estar
contigo y la tristeza
hay una relación lógica, firme. 

(de Cartas celtas, Provincia, Colección de Poesía CI, 
Instituto Leonés de Cultura, Diputación Provincial, León, 1995)





Eloísa Otero
(León, España, 1962)
POETA/PERIODISTA/ESCRITORA/BLOGUERA
FUNDADORA Y CO-EDITORA de TAM TAM PRESS
para leer + en EL ESTABLO DE PEGASO
enlace a todos sus BLOGS
en TWITTER

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...