Anna Swir, La alegría de estar sola

Fotografía de Sannah Kvist

LA ALEGRÍA DE ESTAR SOLA

Me rodearé de silencio
y florecerán en mí voces.
Me cerraré
y habrá más lugar en mí.

Como los pechos libres de corpiño
se me airearán
mis ideas y las ajenas.
Naceré bajo mi propia mirada
estallaré en mí
como una ramificación.
Me alejaré de todo
y todo entrará en mí.
Veré la existencia y su relieve
y la sombra que arroja
ese relieve.

Veré cada verdad,
como recién lavada.
La soledad me dará a mí misma
y al mundo.

Radość samotności

Otoczę się milczeniem

i rozkwitną we mnie głosy.

Zamknę się

i zrobi się we mnie więcej miejsca.

Jak piersi uwolnione od stanika

odetchną we mnie

myśli moje i myśli cudze.

Będe urodzona w swoim własnym spojrzeniu,

wybuchnę w sobie

jak rozłożystość.

Oddalę się od wszystkiego

i wejdzie we mnie wszystko.

Zobaczę istnienie i jego wypukłość

i cień, jaki rzuca

ta wypukłość.

Zobaczę każdą prawdę,

jakby była świeżo umyta.

Samotność da mi samą siebie

i świat.

Anna Swir – Świrszczyńska- 
(Varsovia, Polonia, 1909 - 1984)
Traducción de Bárbara Gill
para leer MÁS

Anna Swir, Te agradezco, destino

(*)

TE AGRADEZCO, DESTINO

Me colma una gran humildad,

me colma una gran pureza,

y me amo con mi querido,

como si amara muriendo,

como si amara rezando,

las lágrimas rocían

mis hombros y sus hombros,

no sé, si es alegría,

si es tristeza, no comprendo

lo que siento, nada

comprendo, lloro,

lloro, humildad,

como si ya estuviera muerta,

gratitud, te agradezco, destino,

no soy digna, qué bella

es mi vida.

DZIEKUJE CI, LOSIE

Napelnia mnie wielka pokora,

napelnia mnie wielka czystosc,

kocham sie z moim milym,

jakbym kochala sie umierajac,

jakbym kochala sie modlac,

lzy oblewaja

moje ramiona i jego ramiona,

nie wiem, czy to radosc,

czy smutek, nie rozumiem

tego, co czuje, niczego

nie rozumiem, placze,

placze, pokora,

jakbym juz byla umarla,

wdziecznosc, dziekuje ci, losie,

nie jestem godna, jakie piekne

jest moje zycie.

Anna Swir – Świrszczyńska- 

(Varsovia, Polonia, 1909-1984)

Traducción de  Bárbara Gill

(*) s/d del autor de la fotografía

para leer MÁS

Anna Swir, Coraje (+1)

(*) Anna Karina (Dinamarca, 1940)

CORAJE

No seré esclava de ningún amor.

A nadie

devolveré el sentido de su vida,

su derecho al crecimiento constante

hasta el último aliento.

Maniatada por el oscuro instinto

de la maternidad,

sedienta de ternura como el asmático

de aire,

con qué empeño construyo en mí

el hermoso egoísmo humano,

reservado desde hace siglos

para el varón.

Contra mí

están todas las civilizaciones del mundo,

todos los libros santos de la humanidad

escritos por ángeles místicos

con la expresiva pluma del relámpago.

Diez Mahomas

en diez elegantemente enmohecidas

lenguas

me amenazan con la condenación

en la tierra y en el cielo eterno.

Contra mí

está mi propio corazón.

amaestrado por milenios

en la cruel virtud de la víctima.

(Traducción de  Bárbara Gill)

ODWAGA

Nie będę niewolnicą żadnej miłości.

Nikomu nie oddam celu swego życia,

swego prawa do nieustającego rośnięcia

aż po ostatni oddech.

Spętana ciemnym instynktem macierzyństwa,

spragniona czułości jak astmatyk powietrza,

z jakim mozołem buduję w sobie

swój piękny człowieczy egoizm,

zastrzeżony od wieków

dla mężczyzny.

Przeciw mnie

są wszystkie cywilizacje świata,

wszystkie święte księgi ludzkości

pisane przez mistycznych aniołów

wymownym piórem z błyskawicy.

Dziesięciu Mahometów

w dziesięciu wytwornie omszałych językach

grozi mi potępieniem

na ziemi i wiecznym niebie.

Przeciw mnie

jest moje własne serce.

Tresowane przez tysiąclecia

w okrutnej cnocie ofiary.

Fotografía de Amber Marie Chavez

TAMBIÉN ASÍ SE PUEDE

No creo
que existas.
Es el único modo de
vencer en este duelo
a muerte
o muerte.

(de Alegría y sufrimiento.
Traducción de Abel Murcia)

Anna Swir – Świrszczyńska- 

(Varsovia, Polonia, 1909-1984)
para leer MÁS