Mostrando entradas con la etiqueta poesía checa. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta poesía checa. Mostrar todas las entradas

1 de noviembre de 2024

Jana Černá, 6 poemas 6

Femme sage reste à son ménage
Obra de Annette Messager

HÁGANLO COMO YO

Iremos a caballito
Como cuando éramos chicos
Como cuando éramos grandes.

Volar dentro de un aeroplano
Volar dentro de una cama

No cojo a gusto al aire libre
no consigo estirar las piernas

Y además se me arrastran por encima los gusanos

Sobre este modo de coger saldrá un
número especial de la edición de la noche
en el Lidové noviny que traerá un artículo de fondo
que tendrá por título Háganlo como yo

Andremo a cavalluccio
come quando eravamo piccoli
come quando eravamo grandi [...]

Traducción al italiano de Alessio Cobianchi


El zapatito de cenicienta calza a la perfección

También mi concha
pero sólo a algunos

Pero no a uno sólo
A ti re iría bien sin duda

Las conchas se hacen a medida
y al sastre se le dice
Póngale un forro de seda
Y no le ponga botones
Porque total la llevaré abierta

Se hacen entonces así
Como la ropa interior de hombre


Obra de Annette Messager

Puedes lamerme el culo
Si eso te gusta

A mí por lo menos sí
Vino con sus dulces cabellos peinados como
/muchacho
y jugamos a papá y mamá

Pero el papá no era él
Y entonces fui a lo del doctor

Si hubiese sido él
Hubiera ido de todas formas


Yo le decía muchacho
mientras se movía al ritmo de la marcha fúnebre
de una sonata de Chopin

Fue algo alegre

Pero más alegre fue
con A a la turca de Mozart
porque era por atrás

De mi marido no debes tener miedo
es de tu misma escuela



Jugaban tocándose el glande
Y los gladiolos

Toquémonos nosotros también

Después no tendré más necesidad de ti
Sería triste
Y caerían lágrimas

Obra de Annette Messager

Por el culo hoy no

me duele

Y además quisiera primero charlar un poco contigo
porque siento mucha estima por tu intelecto

Se puede suponer
Que eso es suficiente
Para coger en dirección a la estratósfera

21-12-1948

In culo oggi no

mi fa male

E poi vorrei prima chiacchierare un po’ con te
perché ho stima del tuo intelletto

Si può supporre
che sia sufficiente
per chiavare in direzione della stratosfera.

Traducción al italiano de Alessio Cobianchi


Pas dans le cul aujourd’hui

j’ai mal

Et puis j’aimerais d’abord discuter un peu avec toi
car j’ai de l’estime pour ton intellect

On peut supposer
que ce soit suffisant
pour baiser en direction de la stratosphère 

Traducción al francés de Barbora Faure


B O N U S  T R A C K 

Obra de Annette Messager

Quiero pasar horas y horas charlando contigo para poder acostarme contigo, y quiero tener sexo contigo para poder conversar durante horas y horas. Quiero, o mejor dicho, necesito saber que tanto acostarnos como las horas que pasamos charlando tienen algo que ver con tu trabajo. Nada de esto tendría sentido si ese vínculo no fuera tan estrecho, tan fuerte y tan intrínseco como lo imagino.

Voglio passare con Te ore e ore a chiacchierare per poter venire a letto con Te e voglio scopare con Te per arrivare a ore e ore di conversazione, voglio, anzi devo sapere che sia l’andate a letto sia le ore passate a chiacchierare hanno a che vedere col Tuo lavoro, tutto ciò non avrebbe senso se quel legame non fosse così stretto, così forte e così intrecciato come me lo immagino.

Traducción al italiano de Alessio Cobianchi


Jana Černá -Honza Krejcarová-
(Praga, Checoslovaquia, 1928-1981)
POETA/ESCRITORA/EDITORA CLANDESTINA
de En el jardín de mi padre, 1948
Editorial Concordia (Checa)/Editorial Casagrande (Italia), 1991
en Diario de Poesía Nº62, Diciembre, 2002
Traducción de Guillermo Piro
para leer una reseña en PERFIL



30 de octubre de 2017

Viola Fischerová, Qué queda (+2)



Fotografía de Tony Luciani

QUÉ QUEDA

Encontrarse de vez en cuando
en las viejas huellas-
ya sin amor

Y en la despedida,

llenos hasta el borde
de una extraña ternura-
besarse en los labios

en Antología poética, Bassarai, Bilbao, 2007
Traducción de Elena Buixaderas




V I O L A  D I X I T


Fotografía de Tony Luciani


Escribo sobre cosas que me curan de alguna manera y me lastiman, pero con las que puedo hacer algo en poesía, aunque en otra dimensión. No podemos comprender el presente, el momento presente, porque el pasado o el comportamiento condicionan el futuro


Píšu proti věcem, které mě nějak tísní a zraňují, s kterými ale mohu udělat něco právě jen v poezii - i když v jiné dimenzi. Nejsme schopni uchopit přítomnost - přítomný okamžik, protože nám do ní neustále vstupuje minulost nebo podmíněné tušení budoucnosti

(en la entrevista de Festival Spisovatelů Praha


Cuando cree
que ya no quiere nada
se arrojan sobre ella los lugares de antaño
en el sol brusco del mediodía
-Aquí en las piedras te reíste una vez
a borbotones
completamente feliz-
A mí del futuro me da frío
sólo lo que fue

de Antología poética, Bassarai, Bilbao, 2007
Traducción de Elena Buixaderas



Viola Fischerová 
(Brno 1935 - Praga, República Checa, 1935-2010)
POETA/TRADUCTORA
en WIKIPEDIA
para leer + en ZUMO DE POESÍA
y en EL ARLEQUÍN DEL HIELO

10 de enero de 2016

Kateřina Rudčenková, 2 poemas 2 (+1)


Fotografía de Alexander Kan

VEN, ANOCHECER

Esa riada vespertina de gente
extinguiéndose a lo lejos,
la luz agonizante
que se repliega de las calles...
No quiero envejecer
como la mujer de la mesa contigua
cuyas arrugas son profundas
como el patrón del jersey
de su pareja.
No quiero hacerme vieja
como la mujer de la otra mesa
cuyo cabello se asemeja a una peluca
más de lo que una peluca
sería capaz de asemejarse al cabello.
No quiero que mi rostro se pierda
en la vitrina de unas gafas,
en modo alguno quiero
la corporeidad que me constriñe
como el incómodo camarote
de esas refulgentes personas
y ruinas, yo entre ellas,
exponiendo el cuerpo al sol
y la vida a escaparates fortuitos.

Přijď setmění

Ten večerní doznívající proud lidí
slábnoucí světlo které ustupuje z ulic
Nechci zestárnout jako žena u vedlejšího stolu
jejíž vrásky jsou hluboké jako vzor svetru
jejího partnera
nechci zestárnout jako žena u druhého stolu
jejíž vlasy se více podobají paruce
než by paruka byla schopna podobat se vlasům
nechci aby se můj obličej ztratil ve výloze brýlí
vůbec nechci svou tělesnost která mě svírá
jako nepohodlná kajuta
těch zářivých lidí a trosek já mezi nimi
nastavující tělo slunci
a život náhodným výkladům




Fotografía de Federica Erra

ESCOMBROS

Comenzó con la esquizofrenia.
Una luz oblicua los despertaba cada día.
La casa se estremecía
con el estruendo de los tranvías.
Ya desde pequeños.

Nos vamos acomodando, hora tras hora.
Aquí, en esta escombrera, vivía con mi hermano.
En este lugar nos despabilaba el ruido.
Se erguía acá el árbol de navidad
y al lado, en la cocina, vivía la abuela.
Resonaban aquí los pasos,
el tintineo de los cubiertos,
el agua al correr, la risa,
el peine posado ante el espejo.
Solías tener el pelo largo.

Que de los escombros rescatarás libros,
fotos, cartas y joyas.
Que ahí encontrarás tus manos de niña,
tu cabeza, tu sueño y tu miedo.

A qué nos aferramos.
A la ruina, como siempre.
A qué volvemos.
A las paredes.

El polvo ya no hace ningún mal,
no lo limpies ya más.

SUTINY

Začalo to schizofrenií.
Šikmé světlo je denně budilo.
Dům se otřásal duněním tramvají.
Už odmala.
Zabydlujeme se, hodinu po hodině.
Zde v této haldě jsme žili s bratrem.
Tady nás budil hluk.
Stál tu vánoční strom
a vedle v kuchyni žila babička.
Zněly tu kroky,
cinkání příborů, puštěná voda, smích,
hřeben pokládaný před zrcadlo.
Mívala jsi dlouhé vlasy.

Že budeš ze sutin vytahovat knihy, fotky,
dopisy a šperky.
Že tam najdeš své dětské ruce, svou hlavu,
svůj spánek a strach.

K čemu se upínáme.
Ke zmaru jako vždy.
K čemu se vracíme.
Do zdí.

Prach už tomu neublíží,
už ho neutírej.



B O N U S  T R A C K







ph Pavel Wellner
Kateřina Rudčenková 
(Praga, República Checa, 1976)
POETA/PROSISTA/DRAMATURGA
de Antología de poesía checa contemporánea
Traducción de Patricia Gonzalo de Jesús
Editorial Pre-textos, Colección La Cruz del Sur, 2012
para leer + en CENTRO CHECO
su WEB
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...