Mostrando entradas con la etiqueta castillo suárez. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta castillo suárez. Mostrar todas las entradas

25 de octubre de 2016

Castillo Suárez, 3 poemas 3 (II)


Obra de Daniel Bolling Walsh



LOS RESTOS

Que si
—te digo—,
que utiliza mis toallas,
que se queda enganchado a la almohada
por las mañanas,
cuando me voy al trabajo;
que desayuna té,
y, otras veces, café.
Que si
—me dices—,
que eso es el amor;
o, por lo menos,
lo que nos importa del amor. 



HONDARRAK

Baietz
—esaten dizut—,
nire eskuoihalak erabiltzen dituela,
nire burukoari lotuta uzten dudala goizetan
lanera joaten naizenean,
tea gosaltzen duela,
eta, beste batzuetan,
kafea.
Baietz
—esaten didazu—,
hori dela maitasuna;
edo,
bederen,
maitasunaz axola zaiguna.




Kill Bill 1,  Daryl Hannah



EL MINUTO

Suelo estar en los bordes de los textos
comiendo cerezas
o haciéndome la sueca.
Cuando no estoy el borde de los textos
me voy hasta el fondo del mar
a estar sola,
o a organizar subastas de propuestas de cita.
Reconozco que no soy una mujer al uso.
Tengo minutos,
un taco de folios,
y una cuadrilla de chicos que no me quieren;
así que tengo motivos suficientes para alterarme de un modo poético.
Cuantas más hojas escribo,
tengo más admiradores,
y más chicos que rechazan mis propuestas.
Pero estad tranquilos:
no pienso citarlos con nombre y apellidos.



MINUTUA

Testuen bazterretan egoten naiz
gereziak jaten,
edo itxurakeriak egiten.
Testuen bazterretan egoten ez naizenean
itsaso hondora joaten naiz,
bakarrik egotera,
edo arbuiatutako hitzorduen enkanteak antolatzera.
Aitortzen dut ez naizela oso arrunta.
Minutuak ditut,
folio sorta bat
eta maite ez nauten mutil sorta bat;
aztoratze poetikorako aitzakiak soberan ditut, beraz.
Eta zenbat eta orrialde gehiago idatzi,
orduan eta miresle gehiago ditut,
eta nire proposamenak baztertzen dituzten
mutil gazte gehiago.
Baina ez ditut izen-abizenekin aipatu nahi,
egon zaitezte lasai.




Fotografía de Paul Barbera


UN CUENTO

Un poema es un cuento delimitado:
en los adjetivos están los recuerdos,
en los verbos las intenciones futuras,
en los complementos adnominales las dudas
y en los sustantivos el silencio.
De todas maneras, te prefiero desnudo,
como las canciones sin letra.



IPUINA

Poema bat ipuin zedarritua da:
adjektiboetan daude oroitzapenak,
aditzetan etorkizunerako asmoak,
izenlagunetan zalantzak
eta izenetan isiltasuna.
Nahiago zaitut biluzik, hala ere.







Castillo Suárez 
(Altsasu, Nafarroa, España, 1976)
extraídos de Poetas Vascas - Zurgai
para leer MÁS

6 de octubre de 2016

Castillo Suárez, 3 poemas 3 (+1)


Ilustración de たえ(Tae)
UNA COLECCIÓN DE AMANTES

Tengo una colección de amantes.
Cuando me aburro están conmigo;
y los comparto con otras chicas,
cuando me da la gana.
Y los vecinos lo saben,
pero no les parece bien.
Los traiciono,
los sustituyo,
pero ni uno solo se ha dado cuenta
de que el techo de mi habitación
es un mapa,
no un territorio.

(en Abrazando esa tierra (Lurralde horí besarkatuz),
Antología poética, Edición bilingüe Euskera-Español,
Compilado y editado por Grupo Paco Urondo Ediciones, 2013
Traducción de la autora)

AMORANTE BILDUMA

Amorante bilduma bat daukat.
Aspertzen naizenean nirekin izaten dira,
beste neska batzuekin konpartitzen ditut,
nahi dudanean.
Eta bizilagunek badakite,
eta ez zaie ongi iruditzen.
Traizio egiten diet,
ordezkatzen ditut,
baina bakar bat ere ez da konturatu
nire logelaren sabaia
mapa bat dela,
ez lurralde bat.

(Spam poemak, Elkar, 2004)



Ilustración de たえ(Tae)

NOMBRES

Una pintada en una pared
lleva tu nombre desde hace tiempo.
Cuando han tirado la pared para hacer casas
alguien ha cambiado la pintada de lugar:
Lleva tu nombre y el de otros dos.
Pero hay nombres que no aparecen en las pintadas.
El mío es uno de ellos.
Se me ha hecho tarde hasta para aparecer en las paredes.
Pero no es porque no se acuerden de mí.
Soy yo
la que olvidé mi pueblo para siempre.
Ese es el castigo que he elegido para mí.

(de Bala hutsak/Balas vacías, Elkar 2006
en Abrazando esa tierra (Lurralde horí besarkatuz),
Antología poética, Edición bilingüe Euskera-Español,
Compilado y editado por Grupo Paco Urondo Ediciones, 2013
Traducción de la autora)




Ilustración de たえ(Tae)

DIME HOY MISMO

Dime hoy mismo
si me amas.
Necesito confirmación
antes de empezar a instalar la nueva valla...

(de Mugarri estaliak/Límites cubiertos, Susa, 2000
Antología poética, Edición bilingüe Euskera-Español,
Compilado y editado por Grupo Paco Urondo Ediciones, 2013
Traducción de Miren Agur Meabe)


B O N U S  T R A C K


Ilustración de たえ(Tae)


Tengo una bomba en mi corazón 
y va a estallar inmediatamente. 
No te pongas, por si acaso, a mi lado  
pues te podría alcanzar una esquirla del mismo,  
y mi seguro no cubre ese tipo de casos.  
Las mujeres solitarias, rebosantes de autocompasión, 
no solemos tener buena salud;  
es más, nuestro mal es contagioso y,  
ya que vivir es necesario,  
sería una lástima que yo te lo pegara, 
pues aún no han descubierto vacuna contra él. 

(de Mugarri estaliak/Límites cubiertos, Susa, 2000
Traducción de Jesús Rodríguez)

Bonba bat daukat ene bihotzean
eta segituan eztanda egingo du.
Ez zaitez badaezpada ondoan jar
bihotz puskaren batek harrapatuko zaitu bestela
eta nire seguruak ez ditu horrelakoak ordaintzen.
Autogupidaz betetako emakume bakartiak
ez gara oso osasuntsuak;
are gehiago, gure gaitza kutsakorra da eta,
halabeharrezkoa denez bizitzea,
pena litzateke zuk nire eritasuna harrapatuko bazenu,
oraindik txertorik ez baita aurkitu horretarako.




Castillo Suárez 
(Altsasu, Nafarroa, España, 1976)
para leer MÁS

3 de mayo de 2015

Castillo Suárez, 2 poemas 2 (II)

Fotografía de Ilona Szwarc


MUÑECAS MUDAS

Los bebés no alumbrados nos inquietan al atardecer. Entonces mentimos, en alocado parloteo. Escribimos sobre el dolor ajeno, como si fuera nuestro. Nos apretamos la cintura hasta que revientan nuestros pulmones.

Desearíamos convertirnos en seres débiles y melancólicos. Repetir en cualquier lugar y tiempo que nuestra vida es demasiado monótona. Realizar viajes turísticos a cálidos abrazos ajenos. 

Oímos el llanto de las muñecas de trapo.
Muñecas mudas.
Las muñecas siempre han sido mudas. 



Jaioko ez diren umeek beldurtzen gaituzte iluntzeetan. Gezurretan hasten gara orduan, hizketa zoroan. Ingurukoen saminaz idazten dugu gurea balitz bezala. Gerria estutzen, birikak lehertu arte.

Ahulak eta tristeak izan nahiko genuke. Bizitza arruntegia dela gurea errepikatu noiznahi eta nonahi. Turismo bidaiak egin besteen beso epeletara.

Negarrak entzuten ditugu trapuzko panpinen

ahoetatik.
Panpina mutuak.
Panpinak beti izan dira mutuak.




Fotografía de Aurélien Pic



LOS ZAPATOS DE OTROS



No sé si, alguna vez, te has puesto los zapatos de otros. Por ejemplo, los de una amante infiel, imaginando que te acercarían a ella. No sé si la has esperado en una incómoda silla de bricolaje y, entretanto, has follado con mujeres más tristes. 


Es posible que te encuentres en una plataforma petrolífera abandonada porque no soportas la felicidad de tu vecindario. Has olvidado, incluso, los nombres de tus hijos. 

Quizás seas una invitada incómoda. No sabes bailar, pero subirías al escenario y comenzarías a cantar, pues te has dado cuenta de que la muerte no atrapa a nadie cantando. 

Tal vez te han arrancado las alas, te han puesto ceniza bajo los párpados, te han levantado las escamas con lápices rotos o te han impregnado los labios de lejía. He sentido ese dolor. Todos los dolores son iguales.


Ez dakit beste norbaiten zapatak jantzi dituzun noizbait. Maitale desleial batenak, esate baterako, harengana hurbilduko zintuztelakoan. Ez dakit brikolaje aulki deseroso batean egon zaren bere zain, eta tarteka emakume tristeagoekin larrua jo.

Agian zain zaude petrolio plataforma abandonatu batean, bizilagunen zoriona jasateko gai ez zarelako. Ahaztu dituzu seme-alaben izenak ere.


Gonbidatu lotsatia zara, apika. Ez dakizu dantzan, baina agertokira igoko zinateke eta kantuz hasi, badakizulako heriotzak ez duela inor kantuz harrapatzen.

Beharbada erauzi egin dizkizute hegalak,
errautsa jarri betazalen azpian, arkatz hautsiez altxatu ezkatak, edota lixibaz busti ezpainak. Min hori ezaguna zait. Min guztiak dira berdinak.





Castillo Suárez 
(Altsasu, Nafarroa, España, 1976)
de Souvenir, Elkar, 2008
Traducción de Joxemari Sestorain
para leer MÁS

1 de mayo de 2015

Castillo Suárez, 2 poemas 2



“Il mare dentro” fotografia de Barbara Marin


LAS MARCAS DEL BIKINI

No sé si en alguna ocasión has dormido sola y con otra persona a la vez. Si has oído sus pies descalzos sobre la fría baldosa, y no has advertido diferencia alguna a pesar de ser otra mujer. Dormir, más sola incluso, cuanto más cerca notas su desnudez.

Escuchar tan solo las sirenas de los barcos.

Qué hacer con la gente que te sueña. Que te desea. Que te rodea con brazos largos y te besa en los bares sin mirar alrededor. Que se acuesta contigo desdeñando a los monstruos de debajo de la cama. Qué hacer con quien no necesita declaraciones de amor. Sólo quitarse las sandalias y los baqueros, desnudarse, morder, mostrar las marcas del bikini.

Qué sucede si rescatan del mar a alguien que quiere ahogarse y le hacen el boca a boca.


BIKINIAREN MARKAK

Ez dakit noizbait egin duzun lo bakarrik eta beste batekin aldi berean. Entzun dituzun bere oin biluziak sukaldeko baldosa hotzetan, eta ez nabaritu alderik nahiz eta beste emakume bat izan. Are bakarrago lo egin hurbilago sumatzen duzunean bere biluztasuna.

Itsasontzien sirenak entzun, ez besterik.

Zer egin amets egiten zaituen jendearekin. Desiratzen zaituenarekin. Beso luzeekin inguratu eta musu ematen dizuna tabernetan ingurura begiratu gabe. Zurekin oheratzen dena ohe azpiko munstroei erreparatu gabe. Zer egin maitasun adierazpenak behar ez dituztenekin. Soilik sandaliak eta bakeroak kendu, biluztu, hozkatu, bikiniaren markak erakutsi.

Zer gertatzen da ito nahi duen norbait itsasotik atera eta arnasa ematen badiote.




Fotografía de Jeanine Oleson


HA AMANECIDO NEVADO

Ha amanecido nevado. He comenzado a discriminar la verdad de la mentira; a cribar el amor y el odio; tu piel y la mía. Tu respiración me llega de costado, y solamente puedo retenerla de costado. Nadie puede atraparnos, nadie puede apresarnos por completo. Nos dormimos con un mapa en la mano, y despertamos hablando lenguas extrañas.

Llegará el lunes y huirás de mí, me ignorarás al verme pasar por la acera de enfrente. Me hablarás de forma cortante. Llegará el lunes y olvidarás que todos los amores son inolvidables.

En nuestro interior transportamos una trinchera que dura toda la vida. Una colección de confesiones, para pudrirse en silencio. Las palabras comportan un riesgo mortal. Los poemas son tiros a bocajarro. Cuando nos los disparan, tenemos los ojos cerrados. La sangre sale a borbotones. Y a quién no le repugna la sangre.

Consumimos nuestra vida decidiendo qué mostrar y qué ocultar, pero diecisiete años bastan para saber cuándo estás en el lugar equivocado. Y con quién.

Todo lo que no podemos evitar permanece con nosotros.


GOIZA ELURRETAN ESNATU DA

Goiza elurretan esnatu da. Egia alde batera eta gezurra bestera banatzen hasi naiz; maitasuna eta herra aletzen; zure azala eta nirea. Zeharka iristen zait zure arnasa, eta ezin diot zeharka baino heldu. Inork ezin gaitu harrapatu, inork ezin gaitu guztiz oratu. Loak hartzen gaitu mapa eskutan, eta hizkuntza ezezagunak mintzatzen esnatzen gara.

Iritsiko da astelehena eta nigandik ihesi egingo duzu, ezikusiarena egingo didazu kalearen beste aldeko espaloian ikusten zaitudanean. Lehor hitz egingo didazu. Iritsiko da astelehena eta ahaztuko zaigu maitasun denak direla ahaztezinak.

Bizi osorako lubakia daramagu barrenean. Aitorpen bilduma bat, isiltasunean ustel dadin. Hitzekin hiltzeko arriskua dago. Poemak bertatik bertara egindako tiroak dira. Begiak itxita ditugu ematen dizkigutenean. Borborrean ateratzen da odola. Eta nori ez dio nazka ematen odolak.

Zer agertu eta zer ezkutatu erabakitzen agortzen dugu bizitza, baina hamazazpi urte nahikoak dira noiz zauden okerreko tokian jakiteko. Eta norekin.

Saihestu ezin ditugun gauza guztiak gurekin geratzen dira.





Castillo Suárez 
(Altsasu, Nafarroa, España, 1976)
de Urtebetetze festa/Fiesta de cumpleaños, Elkar, 2012
Traducción de Angel Erro
para escucharla en una ENTREVISTA
para leer MÁS

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...